Gerilla, küçük ve gizli birliklerin düzenli bir orduya karşı yürüttükleri yıpratma savaşı taktiğidir. İspanyolcada küçük savaş anlamında olan bu kelimenin Türkçesi çeteciliktir. Bu taktikle savaşanlara da gerilla veya çeteci denir.

  Gerilla savaşı, Türk Kurtuluş Savaşı sırasında çetelerin yaptığı gibi işgal ordularına karşı olabileceği gibi, Küba devriminde görüldüğü gibi ülkedeki baskıcı yönetime karşı da olabilir. II. Dünya Savaşı’nda Nazi ordularının işgal ettiği Bulgaristan, Yunanistan, Fransa, Yugoslavya, SSCB gibi ülkelerde yürütülen gerilla savaşlarına, Fransızcadan gelen partizan savaşı denir.

  Gerillacılar genelde üniformayı andıran özel giysiler giyerler. Tarihte, geniş halk desteği alan gerilla savaşlarının başarılı olduğu görülmüştür. Düzenli ordular, bu savaşlarda kontr-gerilla (gerilla karşıtı) birlikleri ile, onların tarzında mücadele edecek birimler kurmaktadırlar. Gerilla savaşının bir diğer adı da yıpratma taktiğidir. Gerilla savaşında önemli olan karşı tarafta ki askerin öldürülmesi değildir.Asıl amaç karşı taraftaki askerleri yaralamak ve onların yaralıları ile ilgilenmelerini sağlayarak yavaşlatma ve düşmanı yıpratma taktiğidir.Bunun diğer bir faydası da ordunun lojistik kaynağını tüketmektir.